vrijdag 10 september 2010

Tragisch

Vandaag heb ik het beste gedicht in tijden gelezen. Het gebeurde tijdens Nederlands. We kregen de opdracht een gedichtenbundel uit te zoeken voor onze lijst. Ik had hier geen zin in maar op de een of andere manier ben ik toch naar de mediatheek gegaan om te kijken waar mijn oog mogelijk op zou kunnen vallen. Opeens zag ik daar het boek 'Dierentalen en andere gedichten' van Rudy Kousbroek. Dit boek trok mij op de een of andere manier wel. Misschien om de schrijver, misschien om de titel. Wie weet? Ik besloot het eens te pakken en open te slaan om te zien of er mogelijk toch een interessante inhoud achter een gedichtenbundel zou kunnen zitten. Ik had het niet verwacht, al was het maar omdat het boek toch al zeker tweeënhalve centimeter dik was. Te dik dus naar mijn zin. BAM. Meteen was het raak. Ik sloeg het boek open op bladzijde 26 en zag daar drie regels staan. Ik dacht bij mezelf: ja hoor, het zal. Een gedicht van drie regels, zo kan ik het ook. Toch ben ik aan het lezen geslagen.

Tragisch
Het arme konijn: 
        Het kan niet omhelzen,
                 zijn voorpootjes zijn te kort.
                                  -Rudy Kousbroek

Daar had je het al. Ik kon dit boek met geen mogelijkheid meer loslaten. Ik wou en wil het nog steeds niet geloven maar dit is voor het eerst in mijn leven dat een gedichtenbundel mij zodanig heeft geïnteresseerd dat ik het in één teug heb uitgelezen. Ja, ieder gedicht dat erin stond. De een nog sterker dan de ander, en af en toe een onbegrijpbaar hoopje regels waar geen touw aan vast te knopen is. Kan je woorden dan aan een touw knopen? Dit boek kan na vandaag met goed gevolg op mijn lijst en ik ben zeer benieuwd naar de reacties van docenten als ik vertel dat dit mijn favoriete gedicht is.
Want kom op, zeg nou zelf. Deze drie regels zeggen zo ontzettend veel. Het gaat over liefde, vriendschap, banden, alles! Het is kort maar krachtig, compact maar doortastend. Je weet precies wat hij bedoeld. Die eeuwige vriend die je vindt in dieren. De onvoorwaardelijke liefde die zo'n beestje aan je geeft. Ongeacht je uiterlijk of afkomst. Het zijn die 12 woorden die alles voor een moment even goed lijken te maken. Erg fijn, bedankt meneer Kousbroek, dat u deze wijze woorden heeft willen opschrijven. Ik ga ze denk ik nooit meer vergeten. Wordt vervolgd.

Geen opmerkingen: