MP Rutte

Juf, kijkt u eens. Markje heeft een vraag. Of hij ook nog iets mag zeggen. Ja tuurlijk mag Markje ook wat zeggen. Wat zeg je Markje? Weet je niet meer hoe oud je bent? Het is toch echt godsverschrikkelijk dat deze meneer nu Nederland gaat vertegenwoordigen. Nog geen dag na het regeerakkoord vliegen overal de culturele subsidies de deur uit en mogen alle creatieve mensen het maar uitzoeken. Tuurlijk, we willen eigenlijk allemaal stiekem ondernemer worden. Dat was echt mijn droombaan. Wat fijn dat ze het pad daar naar toe nu zo gemakkelijk maken. Daar ben ik je echt heel dankbaar voor, want wie wil er nu iets creatiefs doen? Nee inderdaad. Die zogenaamde 'links hobby's'' zijn echt heel erg. Dat zou absoluut niet mogen. Stel je voor! Nederland zou een beetje cultureel en creatief worden. Mark, ik hoop dat je rustig slaapt vannacht, echt waar. Komt je moeder je om half tien nog even indekken en je een zoentje geven? Om je vervolgens het regeerakkoord voor te lezen en nog één keertje in je kast en onder het bed te kijken om zeker te weten dat de enge boeman in de vorm van cultuur niet te verschijn komt? Welterusten, Lul.

Something Fishy

Mijn linoleum snede voor beeldende vorming, ja het is een vis.

Pancakes

Gister echt de beste pannenkoeken in tijden gegeten, gemaakt door.... MOI :)

Maar serieus, ze waren écht lekker.

Geography

Echt een verschrikkelijk saaie aardrijkskundeles achter de rug, niet te geloven.

Paint it Black

Oh dear, it tastes so so so good

Ik heb laatst echt ontzettend lekkere pasta gekookt, en ik vond het eigenlijk ook echt hartstikke leuk. Heeft er iemand nog recepten of ideeën die ik echt nog een zou moeten proberen? Merci, et bon appetit!

?

HI THERE INSPIRATION: COME AND FIND ME, please?

Erg fijn

Sweet Dreams

Guess I'm not the only one loving my bed..

Jeumpie

Gister was echt een zware dag. Het begon allemaal met mijn eerste les, filosofie. Twee retorische referaten van Annick en Iris, beide gevolgd door zware discussies waar dingen als legale abortus werden gelijkgesteld aan wiet en dictaturen. En waar besproken werd of verstandelijk beperkten kinderen mogen opvoeden. De dag werd er niet beter op. Tijdens Nederlands komt de docent opeens hijgend en puffend het lokaal binnenlopen met een tas boeken om haar schouders, gevolgd door een de tekst: 'zwááááre literatuuuuur' terwijl de ader op het voorhoofd nog wat harder ging kloppen. Dit vond ik eigenlijk best grappig. De druk op school wordt steeds groter, zeker nu we een aantal weken bezig zijn. De jokeropdrachten en het PWS komen om de hoek kijken. Vooral dit laatste wil nog al wat stress meebrengen. Met wie ga je het over wat doen en gaat die samenwerken stand houden tot maart?! Ik weet het allemaal zo net nog niet. We zullen zien hoe het afloopt. Onder het genot van een fijn Taio Cruz deuntje besluit ik dat ik mij de dag van gister niet meer zo goed voor de geest kan halen en dat dit het dus was voor nu. Ik hoop op betere dagen! Wordt vervolgd..

Pinnacle under the sea

Yeah, finally. Snel even installeren!

BIRTHDAY

Een verslag van mijn verjaardag komt eraan! Inclusief een lijst met vergaarde cadeaus. Woehoe ik ben nu voor de nederlandse wet officieel 'een volwassen persoon'. Ze moesten eens weten..

BIRTHDAY TIME

18 JAAR GELEDEN PRECIES OP DIT MOMENT WERD IK GEBOREN, OM 13.51 U

Fout ventje

Dit is echt mijn favoriete nummer all-time, woehoeee

?!

soms he, soms weet je het even allemaal niet meer.
Dat heb je zo af en toe. Ik heb dat nu.

Eens in de vijf jaar

Gister heb ik de grote eens-in-de-vijf-jaar-maak-ik-mijn-kamer-grondig-schoon-schoonmaak gedaan, en man wat voelt dit goed. Het was echt een dra-ma. De rommel foto is van twee weken geleden, toen ik vol goede moed een keer begon op een vrijdag middag. Toen bleef de schoonmaak beperkt tot het herinrichten van mijn kasten en het verplaatsten van de rotzooi van mijn fatboy naar mijn bed.. De toestand waar ik gister mee begonnen ben is zeg maar de eerste foto, maar dan in het kwadraat. Bedenk overal ongeveer drie kilo bij en dan komt het in de buurt. Een helse klus dus. Mijn moeder heeft gelukkig geholpen met de kleding terug in de kast leggen, netjes gevouwen natuurlijk. De rest heb ik zelf in een dag tijd gedaan. Ik heb vijf keer stof gezogen, echt belachelijk maar het was wel nodig.

Vervolgens was de ene kant opgeruimd, maar dan rest altijd de andere kant nog.. De kant die pas zichtbaar is als je in je kamer staat en achter je kijkt.. Volgende hel dus. Wat vooral een hel was, was de teringzooi die te zien is op de foto hieronder. De bovenkant van mijn kledingkast. Als ik niet als astmatisch was, ben ik het nu zeker! Gezien de laag stof die zich daar in de afgelopen jaren verzameld had. Na een moment van bezinning besloot ik om dan ook dat maar mee te nemen als ik dan toch bezig was, anders zou het er nooit meer van komen. Menig hoestbui later heb ik de strijd gewonnen en man wat maakt dat een verschil uit in mijn kamer. Je zou het niet verwachten maar als het eenmaal gebeurd is denk je echt; 'wáárom heb ik dit niet véél eerder gedaan?!' Gelukkig is het nu gebeurd, en ben ik helemaal blij. Kamertje, tot over vijf jaar. Of nee wacht, dan ben ik waarschijnlijk al weg maar ach. Het was een zeer geslaagde dag gister. Wordt vervolgd.

Tragisch

Vandaag heb ik het beste gedicht in tijden gelezen. Het gebeurde tijdens Nederlands. We kregen de opdracht een gedichtenbundel uit te zoeken voor onze lijst. Ik had hier geen zin in maar op de een of andere manier ben ik toch naar de mediatheek gegaan om te kijken waar mijn oog mogelijk op zou kunnen vallen. Opeens zag ik daar het boek 'Dierentalen en andere gedichten' van Rudy Kousbroek. Dit boek trok mij op de een of andere manier wel. Misschien om de schrijver, misschien om de titel. Wie weet? Ik besloot het eens te pakken en open te slaan om te zien of er mogelijk toch een interessante inhoud achter een gedichtenbundel zou kunnen zitten. Ik had het niet verwacht, al was het maar omdat het boek toch al zeker tweeënhalve centimeter dik was. Te dik dus naar mijn zin. BAM. Meteen was het raak. Ik sloeg het boek open op bladzijde 26 en zag daar drie regels staan. Ik dacht bij mezelf: ja hoor, het zal. Een gedicht van drie regels, zo kan ik het ook. Toch ben ik aan het lezen geslagen.

Tragisch

Het arme konijn: 

        Het kan niet omhelzen,

                 zijn voorpootjes zijn te kort.

                                  -Rudy Kousbroek

Daar had je het al. Ik kon dit boek met geen mogelijkheid meer loslaten. Ik wou en wil het nog steeds niet geloven maar dit is voor het eerst in mijn leven dat een gedichtenbundel mij zodanig heeft geïnteresseerd dat ik het in één teug heb uitgelezen. Ja, ieder gedicht dat erin stond. De een nog sterker dan de ander, en af en toe een onbegrijpbaar hoopje regels waar geen touw aan vast te knopen is. Kan je woorden dan aan een touw knopen? Dit boek kan na vandaag met goed gevolg op mijn lijst en ik ben zeer benieuwd naar de reacties van docenten als ik vertel dat dit mijn favoriete gedicht is.
Want kom op, zeg nou zelf. Deze drie regels zeggen zo ontzettend veel. Het gaat over liefde, vriendschap, banden, alles! Het is kort maar krachtig, compact maar doortastend. Je weet precies wat hij bedoeld. Die eeuwige vriend die je vindt in dieren. De onvoorwaardelijke liefde die zo'n beestje aan je geeft. Ongeacht je uiterlijk of afkomst. Het zijn die 12 woorden die alles voor een moment even goed lijken te maken. Erg fijn, bedankt meneer Kousbroek, dat u deze wijze woorden heeft willen opschrijven. Ik ga ze denk ik nooit meer vergeten. Wordt vervolgd.

Good Day

Vandaag was echt een hele goede dag. Het begon allemaal al toen ik vanochtend op school arriveerde onder de gedachte veel te laat te zijn. Toen bleek dat ik tien minuten te vroeg was. Valt het toch weer mee. Toen had ik wiskunde. Iedereen was vrolijk vandaag. Wie je ook zag, alles en iedereen moest lachen. Zelfs het weer werkte mee. Wiskunde gesnapt en overleefd, op naar de pauze en daarna op naar geschiedenis. Ook geschiedenis overleefd, dan op naar filosofie. Vette discussie over of dat culturele centrum vlak bij Ground Zero wel of niet zou mogen en of we het daar wel of niet mee eens waren. Zoals altijd waren er weer enkele die een enorme mening over deze gebeurtenis bleken te hebben. Altijd erg fijn. Zullen we het volgende week over de formatie hebben? Dat gaat pas een feest worden! Woehoe, jongens, ik denk dat het 'm gewoon niet gaat worden met deze mensen in de tweede kamer. Mijn plan? Gewoon 150 nieuwe mensen daar neer zetten. Nieuwe mensen, nieuwe plannen, nieuwe verkiezingen en daarna een nieuwe poging tot een formatie. Want met deze rompslomp hebben we over drie maanden nog geen kabinet en als het er dan rond kerst een keer zit is het met nieuw jaar alweer gevallen. Dit schiet dus niet op. Hadden we maar een Ctrl-Z knop, dat zou alles soms zoveel makkelijker maken in het leven. Als ik dan toch lekker aan het uitrazen ben wil ik graag ook nog even kwijt dat ik het echt zo onzinnig van school vind om ons weer driehonderd tests te laten maken over wat we willen na school enzovoort. Ik heb mijn plan al gemaakt, en als opeens blijkt dat dat niet meer kan dan zie ik dat dan wel weer! Ik ga niet ook nog een plan B, C, D, E en F maken voor het 'just in case' idee. Nee. Als mijn plan niet uitwerkt ga ik gewoon dan lekker opnieuw bedenken wat ik wil en daar heb ik school niet bij nodig. Danku. Niet dat ik het nu niet hoef te doen. Nee ik mag fijn mijn kostbare uurtjes achter een computertje op school doorbrengen om erachter te komen wat ik al weet. Heerlijk toch? Wat is het toch lekker om af en toe even uit te razen en ondanks deze vervelende mededeling met mentorles was vandaag toch echt ontzettend leuk! Morgen gelukkig maar een halve dag en dan lord oh lord mijn laatste 17-jarige weekend! Komende dinsdag (de 14e) wordt ik 18! Ik heb er echt zin in. Nu bidden dat het mooi weer wordt. Bedankt voor de aandacht, als je tot hier bent gekomen. En tot de volgende keer. Wordt vervolgd.

Sometimes the heart sees what is invisible to the eye. H. Jackson Brown, Jr. 

Buddha

Eindelijk mijn favoriete tekening van vorig jaar terug. Geen idee wat andere mensen ervan vinden en hij komt op deze foto niet echt helemaal geweldig uit de verf (nou potlood eigenlijk), maar ik vind het een van mijn beste werken. Ik ben er best trots op, jij krijgt een mooi plekje op mijn kamer. 

Fuckie Cold

Het was vandaag echt belachelijk nat en koud. Daarbij komt ook nog eens dat vandaag de eerste dag van het nieuwe schooljaar was dat ik van vijf voor half negen tot vier uur op school heb gezeten. Ik ben ge-sloopt. Vanochtend vol goede moed mijn bed uit, om drie seconden later uit het raam te kijken en te zien dat zich een hemels schouwspel van water voordoet. Balen! Vervolgens hijs ik mezelf in mijn waterdichte pak bestaande uit een broek maat XXXL en een fijn regenjack. Klaar voor onderwater, hoppa. Op weg naar school. Eenmaal aangekomen na een zeer nat ritje van een kwartier waarbij mijn make-up ondertussen tot kinhoogte was gekropen begon de volgende uitdaging. Het uittrekken. Eitje toch? Ja als je een broek aanhebt ja. Met een rokje is het een heel ander verhaal, gelukkig is ook dit goed verlopen en kon ik mijn natte kledij in dat fijne kluisje van mij stoppen. Op naar geschiedenis! Zomp Zomp, wat voel ik toch? TADA, doorweekte schoenen en sokken. Mijn oplossing was om mijn schoenen uit te trekken, op de verwarming te leggen en na geschiedenis mijn noodhulp inschakelen. De noodhulp was Tessa, met haar eerste twee uur vrij. Dat lieve kind bracht in de pauze droge schoenen en sokken voor me mee zodat ik niet nog langer op mijn ijsklompen hoefde rond te lopen. God bless your soul, echt waar. De kou was nog niet voorbij, nee natuurlijk niet. Dit is Nederland, wat had je verwacht? Na wat kleum-uurtjes te hebben overleeft bij wiskunde, aardrijkskunde, nederlands en nog meer wiskunde kon de fijne terugtocht beginnen. Het was gelukkig droog, maar de temperatuur loog er niet om. Sprintje naar huis, daar snel iets warms aan en lekker huiswerk maken. Na vandaag kan ik concluderen dat ik het deze winter zwaar ga krijgen. Tenzij we opeens een lekker warme winter gaan krijgen. Dat zou toch eens fijn zijn. Fantaseren mag toch altijd?
Dit was mijn avontuur vandaag. Wordt vervolgd.

Geofactoren

Mijn mooie tekening voor aardrijkskunde over geofactoren, bodem, humus en verwering! En ook schimmels, wormen en bacterien. 8-)

Smile like you mean it

Tessa heeft zich helemaal uitgeleefd met foto's, hier nog eentje, en voor nog meer moet je naar haar blog gaan.

See you in my nightmares

van www.tessadevet.blogspot.com

Formspring

Sommige mensen wisten het al, maar veel ook nog niet! Ik heb al een tijdje formspring, dus vraag maar raak! Klik hier, of daar aan de linkerkant bij dat mooie formspring-blokje!

Rome 2010

Zoals misschien wel bekend was zijn we afgelopen zomer naar Rome geweest, jaja! In dit onderstaande filmpje zie je Tessa en mij op een snikheet moment midden op de dag toen we het helemaal niet meer zagen zitten om die stad nog in te gaan. Toch is het een briljant mooie stad en zou ik er zo weer heen gaan. Heerlijk.
Het beeld is nog wat blokkerig en houterig enz. maar dat wordt beter naarmate hij verder verwerkt wordt. Dat ligt aan internet, niet aan de camera. En de conversaties zijn al even interessant als het daadwerkelijke beeld.. Lang leve Rome en zijn 38 graden!
Er is nog veel meer beeldmateriaal van de afgelopen vakantie, maar dat moet nog even verwerkt worden tot een mooie film. Aangezien ik dit niet in Windows movie maker kan en wil doen moet daar nog even op gewacht worden. 14 september ben ik jarig en met een beetje geluk heb ik rond die tijd Pinnacle HD Studio zodat er een zeer mooie film van gemaakt kan worden. So beware, this is just the beginning!