Max

Vandaag vroeg uit, moeder gebeld; 'Mam zullen we weer eens een hondje uitlaten?'.

En daar gingen we. De enige nog beschikbare hond was Max. Een jong, sterk, onstuimig en springerig beestje werd ons verteld. Dat durfden we wel aan. Braaf gingen we op weg met ons bommetje energie genaamd Max. Al snel veranderde het gespring van het beestje in een gesleur van jewelste. Midden over de hei en niet anders was het motto. Wat een schatje. Een tennisbal die van felgroen binnen enkele minuten diepbruin was van het kwijl en zand, een paar reeën die het even zeer benauwd kregen en moeder en ik met een knalrood hoofd. We hebben nog nooit zo'n leuke hond gehad. Voor het eerst hebben we serieus gedacht over het adopteren van een hond. Dit beestje was geweldig. Wat een positieve energie.