I'm Back

Okee, afgelopen week (20 tot 24 april) ben ik op werkweek naar Londen geweest. Nu is het tijd voor een mooi verslag van deze geweldige trip!

Maandag
Als eerste denk je 's ochtends vroeg; het is veel te vroeg ik blijf wel thuis. Maar dan word je toch bruut je bed uitgesleurd, in de auto gepropt, naar school gereden en er voor school werd uitgegooid. We moesten om 6.30U op school verzamelen alleen ik wou er graag op tijd zijn dus ik was er natuurlijk al om 6.15U. Toen kwam om 6.45U de bus, en toen reden we om 7.00U weg. Wat een timing!
We werden uitgezwaaid door een heleboel ouders die net als ons lekker vroeg uit de veren waren gekomen

Na ongeveer 6 uur rijden met een stop in de buurt van Antwerpen kwamen we dan aan in de Franse haven van Calais. Omdat we lekker waren opgeschoten onderweg moesten we anderhalf uur wachten op de boot maar gelukkig mochten we wel wat rondlopen in de haven.

hihi dan schaam je je toch ook?

toch best grappig dat we hier met z'n allen lekker overheen banjerden

Sociaal..

We could have given him a ride.. BUT WE DIDN'T MUAHA

Uiteindelijk vertrok de boot om 13.10 en we kwamen om 13.25 aan in Dover wat re-de-lijk wat verwarring met zich mee bracht omdat we namelijk zeker meer dan een uur op die boot hadden gezeten. Toen kwam iemand met de slimme opmerking; Guys, is het hier niet een uur vroeger? Gevolgd door een OHJAAAA in de hele bus...

Vanaf Dover was het nog ongeveer twee uur rijden naar het (redelijk vercrackte) hostel, maar die twee uur waren zo voorbij doordat we langs schitterende landschappen reden.

Toen we rond vijf uur aankwamen bij het hostel (eigenlijk zouden we om vier uur aankomen maar de leiding kon het hostel niet vinden dus hebben we een uur rondjes gereden) gingen we inchecken en de kamers verdelen enz.

Rond 19.00U had de leiding een echte engelse maaltijd voor ons geregeld, namelijk; Fish ’n Chips. Mijn god wat was dat een nachtmerrie.

Even voor de duidelijkheid; dit is de onderkant.

En nog iets. Die erwten waren rauw.

Na het over-heeeerlijke eten mochten we nog tot 23.00U los en toen begon het feest pas echt. Suzanne wou graag een paar appels kopen voor op de kamer en nou hadden we net de pech/het geluk dat we dan weliswaar een 24/7 shop tegenkwamen, alleen deze was wel van turkse eigenaren. Oftewel engels met een veel te zwaar accent dat niemand echt snapte.

Het gevolg;We bestelden een kilo appels en toen we dachten dat we het dan maar zelf moesten gaan pakken ging het als volgt; Oh I do it self dan, okee I pak one kilo appels!

Toen terug naar het hostel waar we onze eerste slapeloze nacht van de drie beleefden.