Het was vandaag echt belachelijk nat en koud. Daarbij komt ook nog eens dat vandaag de eerste dag van het nieuwe schooljaar was dat ik van vijf voor half negen tot vier uur op school heb gezeten. Ik ben ge-sloopt. Vanochtend vol goede moed mijn bed uit, om drie seconden later uit het raam te kijken en te zien dat zich een hemels schouwspel van water voordoet. Balen! Vervolgens hijs ik mezelf in mijn waterdichte pak bestaande uit een broek maat XXXL en een fijn regenjack. Klaar voor onderwater, hoppa. Op weg naar school. Eenmaal aangekomen na een zeer nat ritje van een kwartier waarbij mijn make-up ondertussen tot kinhoogte was gekropen begon de volgende uitdaging. Het uittrekken. Eitje toch? Ja als je een broek aanhebt ja. Met een rokje is het een heel ander verhaal, gelukkig is ook dit goed verlopen en kon ik mijn natte kledij in dat fijne kluisje van mij stoppen. Op naar geschiedenis! Zomp Zomp, wat voel ik toch? TADA, doorweekte schoenen en sokken. Mijn oplossing was om mijn schoenen uit te trekken, op de verwarming te leggen en na geschiedenis mijn noodhulp inschakelen. De noodhulp was Tessa, met haar eerste twee uur vrij. Dat lieve kind bracht in de pauze droge schoenen en sokken voor me mee zodat ik niet nog langer op mijn ijsklompen hoefde rond te lopen. God bless your soul, echt waar. De kou was nog niet voorbij, nee natuurlijk niet. Dit is Nederland, wat had je verwacht? Na wat kleum-uurtjes te hebben overleeft bij wiskunde, aardrijkskunde, nederlands en nog meer wiskunde kon de fijne terugtocht beginnen. Het was gelukkig droog, maar de temperatuur loog er niet om. Sprintje naar huis, daar snel iets warms aan en lekker huiswerk maken. Na vandaag kan ik concluderen dat ik het deze winter zwaar ga krijgen. Tenzij we opeens een lekker warme winter gaan krijgen. Dat zou toch eens fijn zijn. Fantaseren mag toch altijd?
Dit was mijn avontuur vandaag. Wordt vervolgd.
Het was vandaag echt belachelijk nat en koud. Daarbij komt ook nog eens dat vandaag de eerste dag van het nieuwe schooljaar was dat ik van vijf voor half negen tot vier uur op school heb gezeten. Ik ben ge-sloopt. Vanochtend vol goede moed mijn bed uit, om drie seconden later uit het raam te kijken en te zien dat zich een hemels schouwspel van water voordoet. Balen! Vervolgens hijs ik mezelf in mijn waterdichte pak bestaande uit een broek maat XXXL en een fijn regenjack. Klaar voor onderwater, hoppa. Op weg naar school. Eenmaal aangekomen na een zeer nat ritje van een kwartier waarbij mijn make-up ondertussen tot kinhoogte was gekropen begon de volgende uitdaging. Het uittrekken. Eitje toch? Ja als je een broek aanhebt ja. Met een rokje is het een heel ander verhaal, gelukkig is ook dit goed verlopen en kon ik mijn natte kledij in dat fijne kluisje van mij stoppen. Op naar geschiedenis! Zomp Zomp, wat voel ik toch? TADA, doorweekte schoenen en sokken. Mijn oplossing was om mijn schoenen uit te trekken, op de verwarming te leggen en na geschiedenis mijn noodhulp inschakelen. De noodhulp was Tessa, met haar eerste twee uur vrij. Dat lieve kind bracht in de pauze droge schoenen en sokken voor me mee zodat ik niet nog langer op mijn ijsklompen hoefde rond te lopen. God bless your soul, echt waar. De kou was nog niet voorbij, nee natuurlijk niet. Dit is Nederland, wat had je verwacht? Na wat kleum-uurtjes te hebben overleeft bij wiskunde, aardrijkskunde, nederlands en nog meer wiskunde kon de fijne terugtocht beginnen. Het was gelukkig droog, maar de temperatuur loog er niet om. Sprintje naar huis, daar snel iets warms aan en lekker huiswerk maken. Na vandaag kan ik concluderen dat ik het deze winter zwaar ga krijgen. Tenzij we opeens een lekker warme winter gaan krijgen. Dat zou toch eens fijn zijn. Fantaseren mag toch altijd?
